- سه شنبه 8 خرداد 1403

 
 
 
 
 
حقوق بشر
پناهندگی / اقامت
مهاجرت/انتگراسیون
جامعه/روحی-اجتماعی
مصاحبه / گفتگو
دیدگاه ها
ترجمه
پایان نامه
در دیگر رسانه ها
فیلم و صدا
درباره من
درباره سایت
Asyl / Aufenthalt
Menschenrechte
Über
 
 
بازتولید وحشیگری حکومتی در جامعه: بُریده شدن سر یک زن به دست همسرش در خوزستان چاپ ارسال به دوست
24 فروردين 1388

images.google.de
بسیاری از مردان در ایرانِ تحت حاکمیت رژیم اسلامی، به بدلیل آموزش های عقیدتی و تاثیر پذیرفتن از باورهای ایدئولوژیکی و ارزشهائی که این رژیم تبلیغ میکند و یا بدلیل آنکه خوب میدانند تحت عنوان "دفاع از ناموس" میتوانند در پناه قوانین این رژیم از پاسخگوئی به جنایت خود معاف شوند، وحشیانه ترین جنایت ها را در مورد زنان انجام میدهند.

حکومت مذهبی و ضد زن حاکم بر ایران با رواج افکار و اندیشه های ضد زن و با تصویب قوانینی که در آن دست متجاوزین به جان و جسم زنان باز گذاشته میشود، عملا جواز هر گونه جنایت بر علیه زنان را صادر کرده است.
به آخرین نمونه از این دست توجه کنید:

در ساعت 9 شب مورخ  19/ فروردین ماه، زن 18 ساله ای، در حمیدیه از توابع شهرستان اهواز به دست همسرش تحت نام قتل ناموسی کشته شد.

احمد الوانی 25 ساله  همسر مقتول، با همکاری عمو و چند تن دیگر همسر18 ساله خود را ابتدا با ضربات چاقو در محل پل ستاری حمیدیه به قتل رساند و سپس سر وی را کاملا از بدن بی جانش جدا نمود.

وی بعد از ارتکاب قتل، سر بریده همسر خود را به درب منزل شخصی فرستاد که گفته می شود مقتول با وی رابطه داشته است. ( مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران)

 شعر زیر  از یک زن کُرد مدافع حقوق زنان، سرکوب و بی حقوقی زنان و فریاد آنان برای آزادی را منعکس میکند، موضوعی که ملیت و نژاد و زبان نمی شناسد. از همین روست که در همبستگی با زنان سرکوب شده در چهار گوشه ایران، شعر زن  آزاده ای از کردستان را در حمایت از زن دیگری در خوزستان منتشر میکنیم.

حنیف حیدرنژاد


***

من یک زنم

تو حق نداری منو به حدی برسونی
 
كه خودكشی كنم
یا خود سوزی كنم
یا كه به جرم داشتن یه ﻋشق پاك
تو منو با نهایت بی رحمی بكشی چرا؟
آیا  فكر كردی از تو كمترم !!!
 

من یك زنم
 
باید باور كنی!
آغوش من خانه تو و شیر پستانم به تو زندگی داده
 
ای بی چشم و رویی

كه برادری یا همسری!

 من كه یك زنم فكر نكن ناموس توام
چه كسی اینو گفته؟
این حقیقت نداره، حقیقت نداره ...
من فقط مال خودمم چون یك انسانم و یك انسانم 


 
من یك زنم 
و تو یادت باشه
سرم داد نكشی
چون اگه بخوام فریاد بكشم
ﺼدای من بلندتره و بلندتره .......

اصل شعر به زبان کُردی است.
بنفشه مهاباد


نابێ ئه‌تۆ
وام لێ بکه‌ی
خۆم بکوﮊم 
یا بسووتێم
یا که ئاوا
به ده‌ستی تۆ
به تاوانی ئیشقی پاکم 
تۆ بم کوﮊی
 زۆر به دﮊی
 بو؟ من که‌مم؟

 ***
من که ﮊنم
باوره‌رت بێ
باوه‌شی من
ماڵی تۆیه 
شیری مه‌مکم
نانی تۆیه‌
ئه‌ی بێ سفه‌ت
براده‌رم 
یا هاوسه‌رم
من که ﮊنم 
پێتوا نه‌بێ نامووسی توم 
کێ وا ده‌ڵێ؟!!
نا وانیه، قه‌د وا نییه
من هی خومم
چون به‌شه‌رم
چون به‌شه‌رم

 
***  
من که ﮊنم
له بیرت بێ
به سه‌رم دا نه‌گورینی
با پێت بڵێم
به ده‌نگیش بێ
 به‌رز ترم
 به‌رز ترم
 
 
 

hanifhidarnejad@yahoo.de | استفاده از مطالب این سایت با ذکر منبع بلامانع است | Copyright©www.hanifhidarnejad.com 2005-2024